Pardon

Osman efendi, biz sahiden çıkıyor muyuz şimdi?

Tabii yahu, müdür bey kahveye bekliyor, çabuk olun...

Artık giderken, o yatağı yorganı, televizyonu falan bırakırsınız...

Boşu boşuna yatıyormuşsunuz burada. Ben de sizi bir adam sanıyorum...

Bir adam olmadığımız anlaşıldı yani.

Osman efendi, bizim şişme bebek n'olacak?

Onu hediye etmiş ol. Ben onu bir yere zulalar, parayla yaptırtır, yolumu bulurum

Olur mu? O zaman, Şişme pezevenk Osman derler...

Ne dedikleri önemli değil, parayı versinler, ne derlerse desinler.

Ben artık haysiyet takılmıyorum, maddiyat takılıyorum.

- Eyvallah tertip. - Güle güle tertip.

Haydi bakayım, bir daha böyle şeyler yapmayın.

Biz bir şey yapmadık ki zaten...

Öyle ya, doğru... Mahkum yol ederken ağzım alışmış bu cümleye...